دنیا بزرگ است اما نه برای کودکان غزه

دنیا بزرگ است اما نه برای کودکان غزه
جام جم آنلاین: معلوم نیست چند وقت است لب‌هایشان رنگ خنده را ندیده است، معلوم نیست چند وقت است که کابوس‌هایشان مدام تکرار می‌شود، معلوم نیست از کی پرنده شادی بال زده و از آسمانشان گریخته است، اصلا معلوم نیست تا کی زنده باشند، بمانند و نفس بکشند.
کودکان غزه روزهای سختی را پشت‌سر می‌گذارند، تنهایند مثل پدران و پدربزرگ‌هایشان، روزهایشان سیاه است و شب‌هایشان سیاه‌تر.کاش دنیاجای کوچکی بود، به اندازه همین غزه که حالا به چشم کسی نمی‌آید.

رنج مردمش یا حتی بغض کودکانش، کاش می‌شد همه چیز را نوشت، همه احساسی را که داری وقتی پای تلویزیون نشسته‌ای و زل‌زده‌ای به صفحه‌ای که وسطش، کودکان غزه با چشم‌هایی نگران‌تر از همیشه خیره شده‌اند به تو.

تویی که حالا اینجایی و نشسته رو به روی صفحه‌ای که فاصله تو را با غزه، با جهان خارج از اتاقت کم می‌کند، اما چه فایده‌ای دارد، دنیا جای خوبی برای کودکان نیست، به‌خصوص کودکانی که در غزه به دنیا آمده‌اند و باید آنجا بمانند. حتی اگر تشدید محاصره باعث شده باشد که روزی 20 ساعت برق نداشته باشند.

دنیا جای کوچکی شده است. آن هم به لطف رسانه‌های دیداری  شنیداری و البته آنلاین، اما در همین دنیای کوچک هم می‌شود خیلی چیزها را ندید و با خیال راحت چشم‌ها را بست به روی کودکانی که نگرانی از چشم‌هایشان می‌بارد.

از آغاز سال جاری میلادی تا همین امروز فقط 60 کامیون حامل مواد غذایی اجازه یافته که وارد منطقه کوچک زندگی این کودکان شود. اما مگر فرقی دارد، برای ساکنان این کره کوچک این گونه مسائل انگار عادی است، عادی‌تر از تمام اتفاقاتی که در اطراف و اکناف این زمین خاکی رخ می‌دهد. اگر عادی نبود که این چشم بسته نمی‌شد  روی واقعیتی که در غزه شکل گرفته است، واقعیتی که آنقدر تلخ هست که انگار بازگویی‌اش و نشان دادنش زهر می‌شود و می‌ریزد در کام آدم‌ها.

دلم نمی‌خواهد دوباره برگردم روبه‌روی همان جعبه جادو، جایی که زندگی در غزه را قاب گرفته و نشان می‌دهد. دلم نمی‌خواهد به این قاب خیره شوم، به چشم‌های کودکانه‌ای که به ما زل زده‌اند، اما چاره‌ای نیست. باید نشست و نگریست و گریست. حالا باید خیلی چیزها را ازاول مرور کرد، جای خیلی چیزها را تغییر داد و نوشت. دنیا بزرگ است، اما نه برای کودکان غزه؛ کودکانی که سال‌هاست رنگ شادی را ندیده‌اند، مابقی چیزها پیشکش.

بهمن موسوی

/ 3 نظر / 12 بازدید
طاهره.س

سلام مریم جوووووووووووون[ماچ] مگه تو هم میخواستی زمستونو بذاری؟؟[سوال]عیب نداره به قول خودت منو تو نداره[چشمک] می بینی مریم جون طمع آدما تا کجاها می ره دنیایی که انقدر بزرگه و برا همه توش جا هست حالا انگار فقط شده غزه و کودکانی که توش هستن جای آدم بزرگا رو تنگ کردن[ناراحت][ناراحت][ناراحت] دوست دارم هزارتا[بغل][ماچ][قلب] آسمانی باشی[گل]

طاهره.س

سلام مریم جوووووووووووون[ماچ] مگه تو هم میخواستی زمستونو بذاری؟؟[سوال]عیب نداره به قول خودت منو تو نداره[چشمک] می بینی مریم جون طمع آدما تا کجاها می ره دنیایی که انقدر بزرگه و برا همه توش جا هست حالا انگار فقط شده غزه و کودکانی که توش هستن جای آدم بزرگا رو تنگ کردن[ناراحت][ناراحت][ناراحت] دوست دارم هزارتا[بغل][ماچ][قلب] آسمانی باشی[گل]